Previous Version
Sunday, Jun 26, 2022  |  आईतवार, १२ आषाढ २०७९   |  नेपाली समय लोड हुदैछ...
रासस अध्यक्ष झाद्वारा पदबहाली हेटौंडा–बर्दघाट प्रसारण लाइनको अवरोध सर्वोच्चले खुलायो नेप्से परिसूचकमा उच्च अङ्कको वृद्धि बागमती प्रदेशसभा बैठक सोमबार बस्ने नागरिकता विधेयक अघि बढाउन सांसदको माग समाजको परिवर्तनका लागि विज्ञान प्रविधिको भूमिका महत्वपूर्ण ः प्रधानमन्त्री देउवा लोकसेवा आयोगको वार्षिक प्रतिवेदन प्रस्तुत पृथ्वीराजमार्ग पुनः अवरुद्ध घट्यो सवारीसाधनको भाडा पेस्तोल र गोलीसहित दुईजना पक्राउ जनप्रतिनिधिमूलक थलोलाई थप जनमुखी बनाउन क्रियाशील छु : सभामुख बजार अनुगमनः म्याद गुज्रेको सामान नष्ट स्वास्थ्य र शिक्षामा फाउण्डेशनको सहकार्य केही स्थानमा भारी वर्षाको सम्भावना शिवपुरी गाँउपालीकाको बजेट ५८ करोड ९३ लाख, शिवपुरी रोजगार क्लब खोलीने, यस्ता छन गाँउपालीकाका कार्यक्रम

लघुकथा : स्वर्गद्वारी कथाकार : गोविन्दराज कोइराला

बुद्धबार, २५ फागुन २०७८, सगरमाथा पोष्ट.
गोविन्दराज कोइराला,
बैंकको जागिर बाट निबृत्त भए पछि उनी निकै बिरक्तिए । के रहेछ र खै ? बरु बांकी जीन्दगी स्वर्गद्वारी तिर गएर बिताए भोलि राम्रो होला कि ? भन्ने ठाने घर परिवार लाई समेत थाह दिएनन प्रस्थान गरे । बसले लगेर तल बेसिमा झार्यो । झोला लिए नजिकैको पसलमा चिया पिउन पसे । हजुर लाई के ल्याम होला भन्दै आएकि महिला लाई उनले चिने । मास्कमा रहेका उनलाइ महिलाले चिनिनन । यी तिनै महिला थिइन जस्लाइ १०/१२ बर्ष अघि बैंक बाट सानु ब्यवशाय पसल गर्न रु ३० हजार कर्जा दिएका थिए । झण्डै १२ बर्ष अघि बैंक को छेवैको घरको कोठा भाडामा लिएर पसल गर्ने महिलाका साथमा भर्खरकि सानी बालिका थिएन । ३०/ ३२ कि उनि कुर्ता सुरुवालमा केही मेकप सहित आएकि थिइन । पसल बढाउने मनसायले तीस हजार कर्जा मागेकी उनी सङ्ग धितो थिएन । यिनी लोग्ने सङ्ग झगडा गरेर याहाँ आएकी रहिछन । बैंक ले चिनेको धन जमानी दिने अरु कोहि ब्यक्ती ल्याउन सके कर्जा दिने भनेको थियो । महिलाले जमानी कागज गरि दिने ब्यक्ती खडा गरिन जसलाइ बैंक म्यानेजरले राम्ररी चिन्थे । छिमेकी गाउंका ब्राह्मण हुन । श्रीमति सहित छोरा छोरी बुहारी नाति नातिनी सम्मको परिवार । खान पुग्ने खेत बारि गाई भैंसी सबै थोक भएका । बुहारी नै स्कुल पढाउने शिक्षिका भए पछि राम्रै चलन चांजो मिलाएका गाउंका पुरोहित । उमेर त्यो बेला ५५ ,कमेज सुरुवाल र सेतो गम्छामा प्राय: देखिने यिनको नाम कृष्ण बाजे हो । यी नानी को हुन भनेर सोद्धा भान्जी हुन कर्जा दिए हुन्छ भने अनि अलि बिस्तरै मुन्टो हल्लाउँदै भान्जी पर्छिन भने । कर्जा लिएको २ बर्ष पनि पुगेको थिएन उनको पसलमा ताला लागेको खबर आयो । सोध खोज गर्दा उनले पसल बेची सकेकि रहिछन । कर्जा फांटको कर्मचारी लाई तनाव भयो । कर्जाको किस्ता त कता कता ब्याज पनि आएको रहेन छ । तैपनि बैंक ढुक्क थियो । कृष्ण बाजेको जमानतमा दिएको कर्जा न उठला भन्ने थिएन । बैंक कर्मचारी बाजेको घर जांदा थाहा पाए बाजेले परिवार लाई समेत थाहा न दिई बेपत्ता भएको करिब १ बर्ष भै सकेको रहेछ । गाउँ घर तिर बाजेको घरमा दिनहुँ झगडा चल्थ्यो बुढामा बैराग चल्यो , हिंडे स्वर्गद्वारी तिर लागे अरे भनेको सुनियो । घरमा पनि खासै चासो कसैले राखेको पाएनन । ऋणदाता लाई भने जसरी पनि खोजी गर्नु थियो । बैंक कर्मचारी ले पत्रीकामा बुढाको नाम छापेर सुचना प्रवाह गरेको केही दिनमा उनको खातामा रकम जम्मा भयो । कर्जा चुक्ता भयो । बैंक लाई अरु खोजी रहन आवस्यक थिएन भएन । आज उनै महिला लाई एक्कासि भेटे पछि पुर्ब म्यानेजरले मास्क खोले । महिलाले पनि चिनिन नस्कार गरिन । म्यानेजर ले हत्त पत्त सोधे होइन तपाइँ लाई धन जमानी दिने कृष्ण बाजे बेपत्ता हुनु भो नि थाहा पाउनु भो ? उनी अलि लजाइन र भनिन " सर पनि थाहा पाई पाई सोध्नु हुन्छ" । उ के त पसलको काउन्टरमा बस्ने वहाँ होइन ? बल्ल म्यानेजर साहेब लाई छ्याङ्ग भो बुढा त स्वर्गद्वारिको ठाडै खसिएला जस्तो उकालो चढन छोडेर यतै पो रमाएका रहेछन ।

यसमा तपाईको प्रतिक्रिया (Comment)

भिडियोहरू